//////

Człowiek i praca

W sieciowych sklepach z modną odzieżą możemy co sezon znaleźć wiele ciekawej i modnej biżuterii. W dzisiejszych czasach światowej klasy projektanci zajmują się nie tylko projektowaniem ubrań, ale również wielu modnych dodatków, między innymi torebek, butów, okularów przeciwsłonecznych, czy biżuterii. Jeśli chcemy w danym sezonie wyglądać modnie i zgodnie z najnowszymi trendami, to wystarczy, że wyposażymy swoją szafę w kilka ciekawych dodatków. Wcale nie musimy od razu wymienić pół naszej szafy, abyśmy się prezentowały modnie. W większości przypadków wystarczą nam same dodatki, jeśli będziemy umieli je dobrze zestawić z ubraniami, które już posiadamy. Hurtownia biżuteria sztuczna pomoże nam znaleźć naprawdę świetną i modną biżuterię w niskich cenach. Jeśli chcemy znaleźć modną i pięknie wyglądającą biżuterię, która będzie o wiele tańsza, niż ta dostępna w popularnych sklepach odzieżowych, to hurtownia jest idealnym miejscem. Znajdziemy w niej naprawdę ogromny wybór modnej biżuterii, więc na pewno znajdziemy coś dla siebie. 

Biżuteria ręcznie robiona stała się bardzo modna. To idealne hobby, zwłaszcza dla osób posiadających zdolności manualne i zmysł artystyczny, Technik jest tak wiele, że każdy znajdzie coś dla siebie – od szydełkowania, robienia na drutach, po sutage, czy makrame. Wykonywanie biżuterii własnymi rękoma daje wiele satysfakcji, To sposób na spędzenie wolnego czasu, odstresowanie się czy wyżycie artystyczne. Jedni traktują je jako hobby, inni przekuli pasje w biznes i zarabiają na ręcznie robionej biżuterii.

Biznes jakim jest biżuteria ręcznie robiona nie należy do najłatwiejszych. Nie łatwo wybić się wśród zalewu ofert. Trzeba postawić na jakość, ale i przemyślaną strategie marketingową. Wiele osób szybko rezygnuje, gdyż spotykają się ze zbyt małym odzewem na swoją ofertę. Bardzo dobre efekty daje poczta pantoflowa. Trzeba się wyróżnić, gdyż wiele kobiet zadowala się biżuterią własnej produkcji i nie kupuje innej. Jak je przyciągnąć? Jak dotrzeć do odbiorcy? Warto obserwować najlepszych i uczyć się od nich.

Zagadnięty na ulicy przechodzień, poproszony o określenie swojej postawy, np. wobec polityki mieszkaniowej w kraju, najprawdopodob­niej będzie opisywał swój stosunek do tego zagadnienia w zwrotach: „Uważam, że…”; „Myślę, że…”; „Gdybym ja był na ich miejscu, to zrobiłbym…”; „Ogarnia mnie wściekłość, gdy pomyślę…” itp. Pytanie o    postawy będzie więc dla niego zrozumiałe. Termin „postawa” jest bowiem — zamiennie z terminem „stosunek do” — powszechnie uży­wany w mowie potocznej. Oczywiście naukowe konotacje tego pojęcia są wprawdzie odmienne od konotacji potocznych, jednakże zarówno w mowie potocznej, jak i w słownictwie psychologów czy socjologów termin „postawa” używany jest w celu indywidualnej charakterystyki człowieka, na której można oprzeć wyjaśnienie jego obecnego zachowa­nia czy też przypuszczenia dotyczące jego przyszłego zachowania.

Jeżeli np. rodzice martwią się, że ich siedmiolatek wyraża niechęć i lęk przed szkołą,’ to ich obawy wynikają z przewidywanych trudności dziecka w szkole. Nauczyciel zauważający słabe postępy swego wychowanka w nauce, wyrażające się w źle odrobionych lub nie odrobionych zada­niach domowych, braku aktywności na lekcji, w złych odpowiedziach itp., najprościej wytłumaczy zachowanie ucznia jego negatywnym sto­sunkiem do nauki szkolnej. Jeśli kierownik zespołu pracowników zgła­sza w dyrekcji przychylne postawy swoich podwładnych wobec nowego planu produkcyjnego, to sugeruje tym samym, iż wykazują oni goto­wość do realizacji tego planu.

Przykładów podobnego — w kontekście przeszłego, obecnego lub przyszłego działania jednostki — posługiwania się terminem „postawa” można przytaczać wiele. Jest to więc termin powszechnie używany wów­czas, gdy szukamy przyczyn zachowań ludzkich czy szerzej — przyczyn różnic indywidualnych między ludźmi. Można jednak zastanawiać się nad tym, na ile użyteczne i celowe jest posługiwanie się — w życiu co­dziennym i w teoriach naukowych pojęciem „postawa”. I w mowie po­tocznej bowiem, i w języku naukowców funkcjonuje wiele innych ter­minów o dłuższej tradycji posługiwania się nimi, służących do wyjaś­niania i przewidywania zachowania ludzi.

Do terminów tych należą takie psychologiczne pojęcia, jak np. „oso­bowość , „nawyki „motywacja”, „percepcja”. Czy zatem pojęcie „po­stawa” wnosi coś istóttfegó,’ czego nie ujmują tamte konstrukty psycho­logiczne, czy też jest przykładem „mnożenia bytów” w nauce? Nie wni- kając w tym momencie w subtelności definicyjne tych pojęć, zastanów­my się nad specyfiką każdego z nich i nad relacjami między owymi pojęciami a pojęciem „postawa”. Osobowość to system organizacji wewnętrznego, psychicznego funkcjo­nowania jednostki. Człowiek o określonej osobowości będzie zachowywał się podobnie (w pewnym zakresie działania) w odniesieniu do róż­nych obiektów świata zewnętrznego.

Archiwa