//////

Miesięczne archiwum: Grudzień 2013

Znając postawy człowieka np. wobec pracy, można przewidywać, jak będzie się zachowywał w różnych sytuacjach zawodo­wych, ale znajomość postaw wobec pracy nie pozwala przewidzieć jego zachowania w innych, pozazawodowych sytuacjach, np. w sytuacjach towarzyskich.Istotną cechą postaw jest więc to, że odnoszą się one do konkretnych obiektów (rzeczywistych czy abstrakcyjnych). Związek z konkretnym, szeroko rozumianym przedmiotem nie jest jednak cechą specyficzną po­staw; z konkretnym obiektem związane są np. nawyki, tj. utrwalone sposoby realizacji czynności. Jeżeli kierownik zawsze rozpoczyna swój dzień pracy od obchodu wszystkich stanowisk pracy, następnie „zama­wia” u sekretarki poranną herbatkę, po czym zabiera się do analizy waż­nych w danym dniu dokumentów i wydaje odpowiednie dyspozycje  to jego sposób postępowania można nazwać nawykowym.

Pracownicy to spostrzegą i podsumowują w sformułowaniu: „Nasz stary ma taki zwyczaj, że zawsze najpierw przychodzi do nas, a potem idzie do sie­bie.” Nawyki są sztywne, stosunkowo odporne na zmiany oddziaływań sy­tuacyjnych; funkcjonują więc na zasadzie określonych algorytmów za­chowania. Natomiast zawarte w postawach tendencje behawioralne są bardziej plastyczne, nie są sztywnymi przepisami działania, lecz raczej gotowością do działań różnorodnych, podporządkowanych jakiejś ogólnej zasadzie (np. „chronić obiekt”); można by je nazwać heurystycznymi wy­tycznymi do działania.

Archiwa