//////

Miesięczne archiwum: Luty 2013

Jak się okazało, w każdej populacji poszczególne aspekty pracy wy­woływały odmienne ustosunkowania pracowników. Najbardziej pozy­tywny stosunek wykazywały prawie wszystkie grupy zawodowe wobec wykonywanych czynności czy zadań, a więc tego, co faktycznie stanowi istotę pracy. Jedynie wyższy dozór techniczny oraz młodzi ekonomiści deklarowali mniej pozytywne niż inne grupy zawodowe postawy wobec tego aspektu pracy; ci pierwsi czuli się przeciążeni obowiązkami zawo­dowymi, a drudzy mieli poczucie małej przydatności na zajmowanym stanowisku. Postawy wobec pozostałych aspektów pracy były już bardziej zrozmcowane w poszczególnych grupach zawodowych. Na przykład as­pekt „współpracownicy” budził zdecydowanie pozytywne postawy we wszystkich grupach zawodowych pracujących „na rzeczach”.

Natomiast w innych grupach pracowniczych (np. pielęgniarek, urzędników, asysten­tów) postawy wobec współpracowników nie zawsze były pozytywne. Pra­cujący „na rzeczach” byli zadowoleni z wysokości zarobków, co z kolei bardzo rzadko zdarzało się w pozostałych grupach zawodowych. We wszystkich grupach zawodowych wykonujących pracę „na ludziach” za­znaczył się negatywny stosunek pracowników do fizyczno-technicznych i do organizacyjnych warunków pracy, co z kolei nie zdarzało się na ogół w zawodach wykonujących pracę „na informacjach”. Złożoność i wieloaspektowość takiego obiektu, jakim jest praca za­wodowa, znajduje zatem wyraz w odmienności ustosunkowali pracow­ników wobec jej elementów.

Fakt ten skłania nawet do mówienia o sy­stemie postaw, a nie o jednej globalnej postawie człowieka wobec pracy. Stwierdzenie to nasuwa refleksję o konieczności niezwykle ostrożnego formułowania wniosków, o postawach pracowników wobec pracy. Można bowiem błędnie przypisać pracownikowi określone postawy wobec pra­cy, pochopnie uogólniając jego wypowiedzi dotyczące tylko niektórych jej aspektów. Dla praktyków przystępujących w zakładzie pracy do zba­dania postaw pracowników ważne jest więc uświadomienie sobie złożo­ności i wielowymiarowości samej pracy. Świadomy wybór tylko pewnych lub wszystkich aspektów pracy powinien stanowić niezbędny etap wszel­kich badań nad postawami wobec pracy.