//////

Miesięczne archiwum: Październik 2012

Postawy wobec pracy „w ogóle” okazały się zdecydowanie bardziej pozytywne niż postawy wobec własnej pracy zawodowej. Urzędnicy skłonni byli uważać, że pra­ca zawodowa w ogóle może nadawać sens ludzkiemu życiu, stanowić źró­dło wielu radości i satysfakcji człowieka, że niekoniecznie pracuje się dla pieniędzy. Natomiast pod adresem własnej pracy zawodowej zgła­szali wiele zastrzeżeń. Niewielu badanych urzędników znajdowało przy­jemność w swojej pracy, miało poczucie przydatności na aktualnym sta­nowisku. Sporo negatywnych opinii wyrażali też oni odnośnie do orga­nizacji pracy i wysokości zarobków. Tak więc fakt, że pracownicy deklarują mało pozytywne lub wręcz negatywne postawy wobec swojej pracy, nie znaczy, iż są dla niej „straceni . Warto więc, stwierdziwszy negatywną postawę pracownika wobec wykonywanej pracy, przekonać się, czy towarzyszy jej równie negatywna postawa wobec wszelkiej pracy zawodowej.

Jeżeli pracow­nik taki ma pozytywny stosunek do pracy jako wartości, to jest praw­dopodobne, że jego postawa do tego, co robi, zmieni się wraz ze zmianą np. stanowiska pracy, grupy pracowniczej, zakładu pracy względem za­wodu. Ważnym momentem w analizie pracy jako obiektu postaw jest też fakt, że praca jest zjawiskiem złożonym, wielowymiarowym. Praca to przecież zarówno to, co się robi, jak i to, z kim się współpracuje pod czyim kierownictwem, a także to, w jakich warunkach i za jaką graty­fikację. Uzmysłowienie sobie wielowymiarowości tego obiektu postaw, jakim jest praca zawodowa, oraz właściwe wyodrębnienie jego aspektów są ważne w badaniach nad postawami przede wszystkim dlatego, że trudno spodziewać się jednolitej postawy wobec obiektu o tak szerokim zakresie.

Na ogół pracownik nie jest równie pozytywnie czy negatywnie ustosunkowany i do współpracowników, i do wykonywanych zadań czy do poszczególnych przełożonych. Jeżeli więc zbadano postawę pracow­nika np. wobec wykonywanych zadań zawodowych, to wniosków o jego stosunku do zadań nie można w prosty sposób przenosić na inne aspekty pracy. Dlatego też przystępując do diagnozowania postaw pracowników, należy mieć świadomość tego, wobec jakich elementów pracy bada się te Postawy. Wybór tylko pewnych albo wszystkich aspektów pracy w ba­daniach nad postawami powinien być zawsze świadomy, a nie przypad­kowy. W przypadku nie przemyślanego wyboru elementów pracy w ba­daniach nad postawami, z określenia „postawy wobec pracy” wcale nie będzie jednoznacznie wynikało, wobec czego konkretnie postawy badano.