//////

Miesięczne archiwum: Marzec 2011

Na powstanie rozbieżności między postawami a zachowaniem może rowmez wpłynąć to, że rzeczywista sytuacja, w której jednostka ma realizować dane działanie, odbiega od obrazu sytuacji oczekiwanej, w której człowiek planował podjąć to działanie (por. S. Nowak, 1973)! Robotnik może np. planować, że podniesie jakość swojej pracy, jeżeli materiał i narzędzia pracy też będą odpowiedniej jakości, jeśli jednak w rzeczywistości jakość materiałów i narzędzi pracy jest bardzo niska, to pracownik nie zrealizuje swoich zamiarów. O    tym, że rozbieżność między rzeczywistym a pożądanym obrazem pracy wpływa na związek postaw z zachowaniem, mogą świadczyć wyniki badań przeprowadzonych w grupie pracowników biura konstrukcyjnego (M. Sosinka-Pietras, 1979).

Okazało się, że na realizowanie za­chowań mniej pozytywnych od deklarowanych postaw wpływa szcze­gólnie niezgodność między tym, jak jest, a tym, jak — w oczekiwaniach badanych — powinno być w zakresie takich elementów pracy, jak: współpracownicy, przełożony, wynagrodzenie za pracę.Realizację działań zgodnych z postawami pracownika mogą też utrud­niać specyficzne właściwości niektórych elementów czy wymiarów sy­tuacji pracy. W badaniach nad robotnikami budowlanymi (M. Sosin- k a, 1978), wyższym dozorem technicznym kopalń (A. Gancarz, 1978), lekarzami (M. Żukrowska, 1978), pielęgniarkami (M. Siwińska- -Marąuardt, 1978) oraz nauczycielami (G. Kowalska, 1978) oka­zało się, że owe źródła rozbieżności między postawami a zachowaniem wiążą się zarówno z materialnym, jak i „ludzkim” wymiarem pracy.

Z owych badań wynika, że na realizację zachowań mniej pozytyw­nych od deklarowanych postaw mogą wpływać następujące właściwości poszczególnych aspektów pracy:Zła organizacja pracy. Na czynnik ten zwracano uwagę we wszyst­kich badanych grupach zawodowych. Wprawdzie robotnicy budowlani deklarowali wysokie zadowolenie z formy organizacji pracy, jednakże inne aspekty warunków technicznó-organizacyjnych, np. za małe i nie­terminowe dostawy materiałów zdecydowanie zakłócały ich prawidłowe funkcjonowanie w pracy. Nieterminowość dostaw — a w związku z tym konieczność „improwizowania” robót, by nie dopuścić do przestojów — w poważnym stopniu uniemożliwiała robotnikom budowlanym pełną re­alizację założeń kompleksowej formy organizacji pracy.