//////

Miesięczne archiwum: Styczeń 2010

W zakresie spraw dotyczących stosunków międzyludzkich podstawo­we znaczenie w zbliżeniu z podwładnymi kierownicy przypisywali po­dobnym zainteresowaniom, zbliżonym postawom, podobnemu doświad­czeniu życiowemu. Ważnym czynnikiem sprzyjającym traktowaniu pod­władnych jako osób bliskich okazał się też pozytywny stosunek podwład­nych do pracy i do innych ludzi. Natomiast taka cecha podwładnych jak poziom wykształcenia liczyła się tylko wówczas, gdy pomagała w sku­tecznym porozumiewaniu się. Również fakt, że podwładny był rówieś­nikiem przełożonego nie zmniejszał — w odczuciu kierownika — dystan­su między nimi.

Relacja kierownik — podwładny przedstawiała się w opinii kierow­ników następująco: 53,2% kierowników spostrzegało swoje relacje z pod­władnymi jako bliskie, 10,9% — jako średnie, a 35,9%’ odczuwało duży dystans wobec podwładnych. Okazało 9ię przy tym,, że ci kierownicy, którzy jednego podwładnego spostrzegali jako bliskiego, wobec większo­ści też odczuwali mały dystans, i na odwrót. Byli tacy kierownicy, któ­rzy odczuwali duży dystans generalnie wobec różnych podwładnych. Po­czucie bliskości odczuwane przez kierowników zdaje się więc zależeć raczej od osobowości kierowników niż wynikać ze zróżnicowania podwład­nych. Konkretyzując: dystans, jaki odczuwają kierownicy wobec pod­władnych, w mniejszym stopniu zależy od tego, czy podwładny jest leniwy, niezdyscyplinowany, czy przeciwnie — pracowity i zdyscyplino­wany, a w większym od ogólnej postawy kierownika wobec pracowników.

Wynik ten potwierdza wspomnianą prawidło­wość wpływu postaw na modyfikację percepcji (tu: na generalizację per­cepcji pracowników).Wobec grupy pracowników pozostających w dużym dystansie kierow­nicy częściej stosowali kary, szczególnie kary nieformalne typu wymó­wek, wyrażania dezaprobaty ,,za plecami” pracownika, natomiast na- gradzająco zachowywali się częściej wobec osób spostrzeganych jako bli­skie.Przedstawione w tym paragrafie badania wskazują, jak ważna w praktyce kierowania jest umiejętność adekwatnej percepcji podwład­nych. Spostrzeganie podwładnych w określony sposób wpływa na rodzaj podejmowanych względem nich działań, n,p. determinuje określony przy­dział zadań, sposób motywowania do pracy, zachowywanie się przez kie­rownika w sposób karzący lub nagradzający itp. Uwzględniając mecha­nizm percepcji, można więc wytłumaczyć wiele wzajemnych kontaktów kierownika i podwładnych.