//////

Miesięczne archiwum: Lipiec 2009

Organizując zespoły pracownicze, 3/4 sztygarów kie- roWało się efektami pracy podwładnych, bez uwzględnienia tego, czy im się dobrze współpracuje (tylko 10% podwładnych, a ponad połowa przełożonych oczekiwała stosowania takiego kryterium podziału pracy). Ogromna większość sztygarów mając do czynienia z awarią urządzeń, nakazywała podwładnym ich naprawę we własnym zakresie, chociaż za­braniały tego przepisy bhp (oczekiwało tego 93% przełożonych, a 3Q% podwładnych sprzeciwiało się takiemu zachowaniu).Jak tłumaczyć te wyniki?Postępowanie kierowników w sytuacji pracy, zgodne przede wszyst­kim z oczekiwaniami przełożonych, mogło się wiązać — jak już wspom­niano — z nastawieniem na wysoki status ludzi pozostających u władzy w związku z tym z lękiem przed karą w przypadku niespełnienia ocze­kiwań przełożonych. W

Wydaje się, że mechanizm ten mógł wchodzić w grę wtedy, gdy sztygar gotów był przekroczyć przepisy bhp i narazić górni­ków na niebezpieczeństwo; alternatywą niespełnienia tego oczekiwania była kara np. potrącenia sztygarowi premii (z powodu zmniejszonego wydobycia spowodowanego przestojem).Zgodność zachowania sztygarów z oczekiwaniami przełożonych nie zawsze musiała wynikać z chęci podporządkowania się przełożonym,, lecz z faktu prezentowania postaw podobnych do postaw przełożonych, a opar­tych na doświadczeniu i przewidywaniu kosztów określonych zachowań, np. w przypadku nie przemyślanego działania w niebezpiecznej sytuacji.

W grę wchodzić mogły poza tym warunki pracy uniemożliwiające „dogodzenie” oczekiwaniom podwładnych, np. kiedy chcieli oni uatrak­cyjnić swą pracę przez otrzymywanie wciąż innych zadań. Gdy praca jest niebezpieczna, to sztygarzy jednak nie kierują się oczekiwaniami podwładnych, mimo że wiedzą, jakie one są.Jedyną sferą działania, w której sztygarzy spełniali w swoich zacho­waniach oczekiwania podwładnych, było kontrolowanie pracy robotników. Z danych o oczekiwaniach wynika, że przełożeni sztygarów oczekiwali od nich osobistego kontrolowania pracy podwładnych. Tymczasem 28% sztygarów było spostrzeganych jako ci, którzy sprawdzają tylko końco­wy rezultat pracy górników, aż 57% wymagało jedynie zameldowania o     końcowym rezultacie pracy, a 15% spodziewało się meldowania o posz­czególnych etapach pracy; meldowania, a nie osobistego doglądania.