//////

Miesięczne archiwum: Lipiec 2009

Największa różnica między sprzecznymi oczekiwaniami podwładnych i przełożonych (nazwijmy ją obiektywną) a spostrzeganą przez samych kierowników (subiektywna sprzeczność) rozbieżnością ich oczekiwań do­tyczyła sposobu określania zadań. Jak wspomniano, mając do wyboru alternatywę: kierownik powinien dokładnie określić zadanie, nie oma­wiając celu końcowego, czy też ofereślić cel, a szczegółową realizację zadań pozostawić podwładnym — podwładni opowiadali się głównie za drugim sposobem działania, a przełożeni za pierwszym. Sprzeczność w tej sferze ujawniło 76% porównywalnych par podwładnych i przeło­żonych, a tylko 23% sztygarów dostrzegło ten konflikt oczekiwań.

Podobne różnice między sprzecznymi oczekiwaniami podwładnych przełożonych (sprzeczność obiektywna) a spostrzeganiem tej sprzeczno­ści przez kierowników (sprzeczność subiektywna) dotyczyły planowania zadań (sprzeczność obiektywna objęła 63% oczekiwań podwładnych i prze­łożonych, a subiektywna — 23% sztygarów), a także kwestii konkret­nego przydziału przez sztygara pracy swoim podwładnym (w 72% odpo­wiedzi wyrażono sprzeczność obiektywną, a w 53% — subiektywną). Analogiczna do poprzedniej proporcja różnic (73% : 53%) ujawniła się w oczekiwaniach dotyczących sposobu doboru grupy pracowniczej; wresz­cie wyraźne różnice dotyczyły sposobu wpływania przez kierowników na podwładnych, gdy zachodziła potrzeba zostania po pracy (43% odpo­wiedzi wyrażało sprzeczność obiektywną, a 26%’ — subiektywną).