//////

Miesięczne archiwum: Czerwiec 2009

Rzadziej zdarza się, że rzeczywistość jak gdyby przerasta wyobra­żenia ludzi na temat pracy, a więc jest korzystniejsza, niż to, czego ocze­kiwali. Sytuacja taka może się wytworzyć w przypadku pracownika zmieniającego pracę, który w poprzednim zakładzie doświadczył np. nie­życzliwości współpracowników, braku solidarności i dobrej współpracy między nimi, prób szkodzenia sobie nawzajem. Nabyte doświadczenia mogą wówczas powodować, że wyobrażenia o stosunkach międzyludz­kich w nowym miejscu pracy będą zbliżone do obrazu tych stosunków w poprzednim miejscu pracy. Jeśli jednak nowi współpracownicy okażą się zgranym, gotowym do pomocy i koleżeńskim zespołem, to taka roz­bieżność między oczekiwaniami a rzeczywistością może wpłynąć na uformowanie się pozytywnego stosunku do współpracowników i do no­wej pracy oraz mobilizować do lepszego działania.

Rozbieżność między wyobrażeniami i oczekiwaniami dotyczącymi pracy a spostrzeganą przez pracowników rzeczywistością nie pozostaje więc bez wpływu na ich postawy oraz zachowanie w pracy. Świadczyć o  tym mogą wyniki badań przeprowadzonych w końcu lat siedemdzie­siątych w grupie projektantów — pracowników jednego z biur kon­strukcyjnych Śląska (M. Sosinka-Pietras, 1979).W odczuciu badanych konstruktorów rzeczywisty obraz poszczegól­nych aspektów pracy „odstawał” od ich wyobrażeń, a więc od pożąda­nego obrazu pracy. Zachodziły jednak pewne różnice w spostrzeganiu rozbieżności między tym, jak jest, a tym, jak powinny — zdaniem pra­cowników — układać się stosunki w pracy między dwiema grupami pra­cowników: tymi, których zachowanie w pracy było zgodne z ich po­stawami wobec pracy, a tymi, których zachowanie okazało się niezgodne z postawami (mniej pozytywne od postaw).

Różnice te najostrzej ujaw­niły się w zakresie spostrzegania takich elementów pracy, jak współpra­cownicy, przełożony i wynagrodznie za pracę. Generalnie biorąc, to właśnie ci pracownicy, których zachowanie było niezgodne z posta­wami, mieli poczucie zdecydowanie większej rozbieżności między rze­czywistym a pożądanym obrazem tych elementów pracy niż pozostali pracownicy. Wyobrażenia tych projektantów na temat współpracowników były zupełnie odmienne od rzeczywistego obrazu współpracowni­ków. Rozbieżność między wyobrażeniami a rzeczywistością dotyczyła przede wszystkim atmosfery koleżeńskiej, życzliwości ze strony współ­pracowników, solidarności w zespole, wzajemnego zaufania między pra­cownikami oraz możliwości wymiany poglądów i twórczej atmosfery pracy w zespole.