//////

Miesięczne archiwum: Grudzień 2008

Pracownicy ci po pro­stu nie mieli zastrzeżeń co do swoch kompetencji zawodowych, ale jednocześnie zdawali sobie sprawę, że w ich pracy w mniejszym niż to jest pożądane stopniu ujawniają się takie cechy, jak: wytrwałość, solidność, systematyczność i odporność psychiczna. ‚Z przedstawionych badań wynika, że dwie grupy badanych pra­cowników — z których jedna charakteryzowała się zgodnością zacho­wania z deklarowanymi postawami, a działanie drugiej było mniej po­zytywne od deklarowanych postaw — różnił obraz pracy i własnej osoby jako pracownika. Opierając się na psychologicznych prawidłwościach regulacji zachowania, można przypuszczać, że konsekwencją specyficz­nego spostrzegania sytuacji pracy i własnej osoby jest właśnie uformo­wanie się określonych postaw i. realizacja określonych — zgodnych lub niezgodnych z postawami — zachowań pracowników.

Okazało się też, że o ile spostrzeganie pewnych elementów pracy silniej wpływało na zachowania niż na postawy pracowników, to spo­strzeganie samego siebie jako pracownika pozostawało w silniejszym związku z postawami. Związek między percepcją pracy a zachowaniem polegał na tym, że im większą rozbieżność dostrzegali pracownicy mię­dzy tym, jak jest, a tym, jak powinno być pod pewnymi względami w pracy, tym mniej pozytywne były ich działania w pracy. Odwrotnie proporcjonalny był również związek między postawami a percepcją własnej osoby jako pracownika: im większą rozbieżność pracownicy spostrzegali między rzeczywistym a pożądanym obrazem pewnych włas­nych cech i umiejętności, tym mniej pozytywne były ich postawy wobec pracy.