//////

Miesięczne archiwum: Listopad 2008

Różnice te wiązały się przede wszystkim ze spostrzeganiem dwóch elementów wchodzących w zakres wynagrodzenia za pracę, tj. – możliwości uzyskania dodatkowego wynagrodzenia (ponad pensję podsta­wową), oraz częstości nagradzania w formie pieniężnej. Pracownicy reali­zujący zachowania niezgodne z postawami spostrzegali zdecydowanie większą niż pozostali badani rozbieżność między tym, jak jest, a tym — jak w ich odczuciu — powinno być, jeśli chodzi o wspomniane elementy wynagrodzenia za pracę. Okazało się też, że nie tylko niektóre aspekty pracy odbiegały od wyobrażeń i oczekiwań pracowników.

Pracownicy odczuwali rów­nież pewną rozbieżność między rzeczywistym a pożądanym obrazem własnej osoby jako pracownika. Spostrzegali mianowicie, że pod pew­nymi względami nie spełniają własnych oczekiwań co do swojej osoby. Rozbieżność ta była jednak zdecydowanie mniejsza niż rozbieżność w zakresie percepcji różnych elementów pracy. Znaczy to, że to przede wszystkim praca (jej elementy) jawiła się badanym jako bardziej ,,od­stająca” od tego, jak — według nich — powinno być; natomiast za­strzeżenia pod adresem własnej osoby jako pracownika były o wiele mniejsze. Pracownicy, których zachowania były niezgodne z postawami wo­bec pracy, inaczej oceniali siebie niż badani zachowujący się zgodnie z postawami. Otóż pracownicy ci spostrzegali zdecydowanie mniejszą niż pozostali badani rozbieżność między faktycznymi a wymaganymi; umiejętnościami zawodowymi i wiedzą fachową.

Pracownicy ci po pro­stu nie mieli zastrzeżeń co do swoch kompetencji zawodowych, ale jednocześnie zdawali sobie sprawę, że w ich pracy w mniejszym niż to jest pożądane stopniu ujawniają się takie cechy, jak: wytrwałość, solidność, systematyczność i odporność psychiczna. ‚Z przedstawionych badań wynika, że dwie grupy badanych pra­cowników — z których jedna charakteryzowała się zgodnością zacho­wania z deklarowanymi postawami, a działanie drugiej było mniej po­zytywne od deklarowanych postaw — różnił obraz pracy i własnej osoby jako pracownika. Opierając się na psychologicznych prawidłwościach regulacji zachowania, można przypuszczać, że konsekwencją specyficz­nego spostrzegania sytuacji pracy i własnej osoby jest właśnie uformo­wanie się określonych postaw i. realizacja określonych — zgodnych lub niezgodnych z postawami — zachowań pracowników.

Okazało się też, że o ile spostrzeganie pewnych elementów pracy silniej wpływało na zachowania niż na postawy pracowników, to spo­strzeganie samego siebie jako pracownika pozostawało w silniejszym związku z postawami. Związek między percepcją pracy a zachowaniem polegał na tym, że im większą rozbieżność dostrzegali pracownicy mię­dzy tym, jak jest, a tym, jak powinno być pod pewnymi względami w pracy, tym mniej pozytywne były ich działania w pracy. Odwrotnie proporcjonalny był również związek między postawami a percepcją własnej osoby jako pracownika: im większą rozbieżność pracownicy spostrzegali między rzeczywistym a pożądanym obrazem pewnych włas­nych cech i umiejętności, tym mniej pozytywne były ich postawy wobec pracy.

Archiwa